فرآيند سياست‌گذاري و حكمراني علم، فناوري و نوآوري

سياست‌گذاري، كاركرد اساسي دولت و فرآيند مداخله به منظور دستيابي به نتايج و تحقق چشم‌انداز سياسي آن است. مطالعه سياست‌گذاري عمومي به دنبال توصيف و تبيين سياست‌گذاري دولت‌ها و نحوه اثرگذاري و ايجاد تغيير در آن است. چارچوب‌ها و رويكردهاي متنوعي با هدف تبيين و تجويز در حوزه سياست عمومي معرفي شده كه نقطه مشترك اين رويكردها، توجه به پويايي نقش‌آفرينان، زمينه‌ها و تأثيرشان بر سياست‌گذاري از ابتداي در اولويت قرار گرفتن يك مسئله در فضاي سياستي تا ارزيابي و بازخورد سياست‌هاي پياده‌شده درباره آن است. بر اين مبنا حوزه علم، فناوري و نوآوري به عنوان يكي از مهم‌ترين مسائل عمومي كه بر جامعه و رقابت‌پذيري ملي آن اثرگذار است متأثر از مداخلات مستقيم و غيرمستقيم دولت است. همچنين در عرصه سياست‌گذاري علم، فناوري و نوآوري، مفهوم حكمراني به علت پرداختن به نقش‌ها و تعاملات نقش‌آفرينان كه منجر به سياست‌گذاري مي‌شود همواره در كنار فرآيند سياست‌گذاري مورد توجه پژوهشگران و سياست‌گذاران بوده است. اين مقاله ضمن بررسي مباني و مفاهيم سياست‌گذاري عمومي و حكمراني، دلالت‌هاي اين دو حوزه نظري در فضاي علم، فناوري و نوآوري را مورد توجه قرار داده و با مطالعه موردي بخش فاوا گوشه‌اي از كاربرد اين مباحث را نيز به تصوير كشيده است.