«يتيم» و مسائل آن از منظر قرآن و روايات

يتيم و حقوق آن از جمله مسائل مهم اجتماعي محسوب مي­شود. با توجه به اهميت چندجانبه «يتيم» و اولويت داشتن آيات قرآن و روايات معصومين براي كاوش نگاه اسلام، اين نوشتار به دنبال آن است كه با نگاهي دقيق‌تر، برخي از مفاهيم و موضوعات پيرامون ايتام را ارائه يا بازنمايي كند. به اين منظور، ضمن بررسي معناي يتيم، آيات قرآن و روايات معصومين كه حقوق و تكاليفي را در قبال ايتام متذكر شده­اند مورد بررسي قرار گرفت. از نگاه اهل لغت، يتيم كسي است كه در شرايط تنهايي و نيازمندي به سر مي­برد و فاقد ناظر اصلي باشد، امّا يتيم در لسان روايات معصومين(ع) علاوه بر يتيم مرسوم، به افراد جدامانده از امام و شريعت هم اطلاق شده و از آن به «يتيم آل محمّد(ص)» تعبير شده است. شرايط يتيم آل محمّد(ص) به مراتب از يتيم معمول سخت­تر بوده و البته سرپرستي آن­ها نيز آثار مضاعفي را انتظار مي‌كشد.