تعيين بهره‌ورترين اندازه مقياس واحد توليدي با استفاده از فرآيند دومرحله‌اي بر اساس سطح تقاضا

در دنياي واقعي، واحدهاي تصميم‌گيري وجود دارند كه در آن‌ها فرآيند توليد را مي‌توان به‌صورت يك فرآيند دومرحله‌اي يا چندمرحله‌اي در نظر گرفت. براي ارزيابي اين نوع واحدها از روش تحليل پوششي داده‌هاي شبكه‌اي استفاده مي‌شود. در اين مقاله، واحدهاي دومرحله‌اي موردبررسي قرارگرفته است كه در فرآيند دومرحله‌اي، خروجي‌هاي مرحله اول، ورودي‌هاي مرحله دوم هستند كه اصطلاحا به آن‌ها quot;اندازه‌هاي مياني quot; مي‌گويند. هدف اين تحقيق، تعيين و بررسي بهره‌ورترين اندازه مقياس واحدهاي توليدي با استفاده از فرآيند دومرحله‌اي بر اساس سطح تقاضا است. در اين راستا، ضمن تعيين واحدهاي MPSS  با روش‌هاي DEA  كلاسيك، به تعميم آن در مدل‌هاي دومرحله‌اي مي‌پردازيم. سپس حداكثر و حداقل مقدار توليد واحدهاي توليدي كه در بهره‌ورترين اندازه مقياس قرار دارند را در هركدام از مراحل به‌طور جداگانه به دست مي‌آوريم و سپس آن را براي كل فرآيند تعميم مي‌دهيم؛ همچنين عرضه و تقاضا به‌عنوان دو شاخص خروجي در نظر گرفته‌شده است. ابتدا سطح تقاضا را براي هركدام از مراحل به‌طور جداگانه تعيين مي‌نماييم، سپس به‌كل فرآيند مي پردازيم؛ به‌طوري‌كه بتوان حداكثر و حداقل مقدار تقاضا را به دست آورد.