بررسي انتقادي كتاب نظريۀ پسااستعماري و كُردشناسي

اين مقاله كتاب نظريۀ پسااستعماري و كُردشناسي، تأليف جليل كريمي، را بررسي و نقد مي‫كند. در مقدمۀ بحث، ابتدا مطالعات پسااستعماري تعريف و رويكردهاي مهم آن معرفي شده‫اند. سپس، كتاب از دو بُعد صوري و محتوايي ارزيابي شده است. نتايج نقد اين كتاب نشان مي‫دهد كه ازنظر صوري كتاب چند ايراد دارد: فاقد مقدمه و نتيجه‫گيري كلي در هر فصل است؛ هم پيش‌گفتار و هم مقدمه دارد و معادل انگليسي نام كتاب در پشت صفحه و معادل انگيسي برخي از اسامي نويسندگان در متن كتاب نوشته نشده‫اند. چند نقد محتوايي بر كتاب وارد است: حجم نمونه (8 كتاب موردبررسي) كم است، تحليل گفتمان‫ها بيش‫تر ‫متن‫محور است و در اغلب آن‫ها به شرايط تاريخي و اپيستمۀ اجتماعي شكل‫گيري گفتمان كُردشناسي توجه نشده است. تحليل‫ها دربارۀ برخي از مؤلفه‫ها نظير «منفي‫بافي»، «ذات‫گرايي»، و «رابطۀ بين دانش و قدرت» ضعيف است. مزاياي كتاب شامل تازه‫بودن موضوع، نثر روان، چهارچوب نظري قوي، روش‫شناسي مناسب، نظام ارجاع‫دهي دقيق است. اين كتاب احتمالاً تأثيرگذاري خوبي در مطالعات علوم انساني ايران از ابعاد نظري، پارادايمي، و روشي خواهد داشت.