اثربخشي برنامه آموزشي مبتني بر تاب آوري تحصيلي در تعلل ورزي تحصيلي و عملكرد تحصيلي دانش آموزان

هدف: هدف اين پژوهش بررسي ميزان اثربخشي برنامه آموزشي مبتني بر تاب آوري تحصيلي در تعلل‌ورزي تحصيلي و عملكرد تحصيلي دانش آموزان بود. روش: پژوهش حاضر از نظر روش شناسي جزء طرح هاي نيمه‌آزمايشي از نوع پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري با گروه كنترل است.جامعه آماري پژوهش را همه دانش آموزان دختر دوره متوسطه اول شهر كرمانشاه تشكيل دادند كه در سال تحصيلي 97-96 مشغول به تحصيل بودند. از اين جامعه با استفاده از روش نمونه گيري خوشه اي تصادفي ابتدا يك مدرسه و سپس 60 نفر از دانش آموزان آن مدرسه انتخاب و به‌صورت تصادفي در دو گروه 30 نفره آزمايش و كنترل جايگزين شدند. به گروه آزمايش 9 جلسه 90 دقيقه اي برنامه مبتني بر تاب آوري تحصيلي آموزش داده شد. اعضاي هر دو گروه در هر سه مرحله پيش‌آزمون، پس آزمون و پيگيري پرسشنامه تعلل ورزي تحصيلي سواري را تكميل كردند. همچنين از معدل كارنامه هاي ماهانه اسفند، فروردين و ارديبهشت سال تحصيلي 97-96 به‌عنوان نمرات عملكرد تحصيلي دانش آموزان استفاده شد. داده ها نيز با روش تحليل واريانس آميخته بررسي شدند. يافته ها: يافته ها نشان داد كه ميانگين نمرات متغير تعلل ورزي تحصيلي و عملكرد تحصيلي در گروه آزمايش در مقايسه با گروه كنترل، در مرحله پس آزمون و پيگيري افزايش معناداري داشته است.  نتيجه گيري: بنابراين،برنامه آموزشي مبتني بر تاب آوري تحصيلي در تعلل‌ورزي تحصيلي و عملكرد تحصيلي دانش آموزان اثربخش بوده است.