طراحي الگوي عوامل مؤثر بر تقويت خودكنترلي در منابع انساني سازمان‌ها مبتني بر آموزه‌هاي نهج‌البلاغه

ازجمله مباني نظري مربوط به كنترل كه امروزه بر آن تأكيد مي شود، خودكنترلي است. ازآنجا ‌كه فرهنگ حاكم بر سازمان هاي كشور ما نشأت گرفته از فرهنگ ديني و از جمله فرهنگ علوي است، بستر لازم براي تقويت خودكنترلي در منابع انساني آن‌ها با استفاده از آموزه هاي نهج البلاغه وجود دارد. لذا، پژوهش حاضر با هدف طراحي الگوي عوامل مؤثر بر تقويت خودكنترلي در منابع انساني سازمان ها مبتني بر آموزه هاي نهج البلاغه انجام شد. براي اين منظور، از نظريه پردازي داده بنياد كه نوعي راهبرد تحقيق كيفي است، استفاده شد. با طي مراحل فرآيند نظريه پردازي داده بنياد شامل كدگذاري هاي باز، محوري و انتخابي، 442 كد، 168 مفهوم و 18 مقوله شناسايي شد كه از طريق كدگذاري هاي ذكر شده به ترتيب كدها به مفاهيم و مفاهيم به مقوله ها تبديل شدند و در نهايت با برقراري پيوند بين مقوله ها، الگوي پژوهش تدوين و ارائه شد؛ الگويي كه سازمان ها مي توانند با بهره گيري از آن خودكنترلي در منابع انساني خود را تقويت كرده و به‌اين‌ترتيب سلامت اداري در محيط كار را با كمترين هزينه بهبود بخشند.