استرس شغلي و ارتباط آن با سلامت عمومي كاركنان شركت كبريت سازي

زمينه و اهداف: در محيط كار همه شاغلين استرس شغلي وجود دارد، كه به طرق مختلف زندگي آنها را تحت تأثير قرار مي دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسي ميزان وقوع استرس شغلي و تأثير آن بر سلامت عمومي در كاركنان يك صنعت توليدي كبريت، انجام گرفت. مواد و روش ها: در اين مطالعه توصيفيتحليلي، 97 نفر از كاركنان كارخانه كبريت سازي به روش سرشماري وارد مطالعه شدند. ابزار اندازهگيري در بردارنده پرسش نامه هاي گردآوري اطلاعات جمعيت شناختي، استرس شغلي كوپر و سلامت عمومي گلد برگ بود. داده هاي جمعآوري شده توسط نرم افزار SPSS16 با كاربرد آماره هاي توصيفي و ضريب همبستگي اسپيرمن، تحليل شد. يافته ها: نتايج پژوهش نشان داد، كه 72.8 درصد از افراد مورد مطالعه با ميانگين نمره سلامت عمومي 7.67 ±26.9، مشكوك به داشتن اختلال رواني بودند. همچنين افراد از نظر هر چهار مؤلفه سلامت عمومي (سلامت جسماني، علائم اضطراب، كاركردهاي اجتماعي و علائم افسردگي)، مشكوك به بيماري بودند. براساس يافته هاي مطالعه، 35.1 درصد از افراد داراي استرس كم، 53.6 درصد استرس متوسط و 11.3 درصد داراي استرس زياد بودند. نتايج آزمون اسپيرمن نشان داد، كه ميان استرس شغلي با سلامت عمومي كلي و مؤلفه هاي سلامت جسماني، علائم اضطراب و همچنين با متغيرهاي جمعيت شناختي و مرتبط با كار مانند سن، اضافه كاري و شيفت كاري رابطه معنادار آماري وجود داشت (P 0/05). نتيجه گيري: شيوع استرس شغلي افراد مورد مطالعه در حد متوسط بود .سلامت عمومي، مؤلفه هاي سلامت جسماني و علائم اضطراب با استرس شغلي ارتباط داشت، به طوري كه در افراد با استرس بالا، مؤلفه هاي سلامت عمومي كاهش يافته بود.