اثربخشي آموزش مبتني بر پذيرش، تعهد و شفقت بر فاجعه پنداري درد، تحمل پريشاني و رشد پس از سانحه بيماران مبتلا به سندرم فيبروميالژيا

مقدمه: اين مطالعه با هدف تعيين اثربخشي آموزش مبتني بر پذيرش، تعهد و شفقت بر فاجعه‌پنداري درد، تحمل پريشاني و رشد پس از سانحه بيماران مبتلا به سندرم فيبروميالژيا انجام شد. روش: اين پژوهش يك مطالعه نيمه آزمايشي دوگروهي سه مرحله‌اي (پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري) بود. 30 نفر از بيماران مبتلا به سندرم فيبروميالژيا به‌صورت نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند و به‌طور تصادفي در دو گروه مداخله و كنترل جايگزين شدند. مداخله براي بيماران گروه آزمايش تحت 10 جلسه اجرا شد. ابزارهاي پژوهش شامل مقياس فاجعه‌پنداري درد ساليوان و همكاران (1995)، پرسش‌نامه تحمل پريشانيسيمونز و گاهر (2005) و پرسش‌نامه‌ي رشد پس از سانحه تدسچي و كالهون (1996) بود. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه آموزش مبتني بر پذيرش، تعهد و شفقت بر فاجعه‌پنداري درد، تحمل پريشاني و رشد پس از سانحه بيماران مبتلا به سندرم فيبروميالژيا اثر دارد (P 0.001). اين اثرات در دوره پيگيري 45 روزه همچنان باقي مانده است. نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج آموزش مبتني بر پذيرش، تعهد و شفقت داراي تلويحاتي به‌منظور بهبود وضعيت روان‌شناختي بيماران مبتلا به فيبروميالژيا است كه از آن‌ مي‌توان در راستاي بهبود كيفيت زندگي اين بيماران بهره برد.