تحليل مضمون سياست‌هاي اقتصاد خانواده در ايران

يكي از موضوعات اصلي تحقيق در علوم اجتماعي كه به تحليل‌هاي اقتصادي وارد شده، نهاد خانواده است. در سال هاي اخير، سياست‌گذاران به مسئله ي سياست گذاري خانواده، با پشتوانه ي عقلانيت حمايتگر بازار و به دليل درك اهميت خانواده در تحرك موتور اقتصاد، به طور ويژه توجه كرده اند. البته در ديدگاه اسلامي، ازآنجايي كه دولت ماهيت تربيتي دارد، به جاي تأكيد بر برنامه‌هاي توسعه، برنامه‌هايي براي تكامل خانواده و جامعه تدوين مي‌كند. اين مقاله اين مسئله را بررسي مي‌كند كه آيا سياست‌هاي اقتصاد خانواده در ايران در خدمت استحكام و پايداري خانواده بوده است يا خير؟ در اين راستا با بهره‌گيري از روش تحليل مضمون، محتواي اين سياست‌ها بررسي شده است. نتايج تحليل نشان مي‌دهد، بسياري از جنبه‌هاي اقتصاد خانواده در سياست ها مغفول مانده و به برخي ديگر توجه كافي مبذول نشده است. ازطرفي، اصول و ماهيت اسلامي خانواده و حفظ استحكام و پايداري آن براي سياست گذار مهم بوده و در سياست‌ها به آن اشاره شده است و گاه نيز بدون توجه به اين اصول، ناخواسته سياست هايي را تدوين كرده كه مي‌توان آن را دنباله‌روي از الگوهاي توسعه دانست. درواقع به نظر مي‌رسد، سياست گذاران پشتيباني نظري منسجمي در تدوين سياست هاي اقتصاد خانواده در ايران ندارند.