تأثير مؤلفه‌هاي سرماية انساني بر دستمزدزنان بخش خصوصي در ايران؛ مبتني بر ريزداده‌ها

فاقد عنوان

هدف اين مقاله، بررسي تاثير مولفه ­هاي سرمايه انساني بر دستمزد شاغلان زن در بازار كار ايران است. با استفاده از ريزداده ­هاي طرح آمارگيري هزينه-درآمد خانوارهاي شهري و با بكارگيري از تكنيك رگرسيون چندك(QR)، الگوي دستمزد شاغلان زن در بخش خصوصي(حقوق ­بگير خصوصي) در قالب مدل مفهومي، تصريح و برآورد شده است. نتايج اين مطالعه نشان مي دهد در چندك­هاي مختلف هر سه مولفه سرمايه انساني(به خصوص تحصيلات) بر دستمزد زنان(حقوق­ بگير شاغلان) در بخش خصوصي، اثر مثبت و معناداري داشته است. در بين مولفه ­هاي سرمايه انساني، در ميان چندك­ها، شاخص تحصيلات بيشترين اثرگذاري را دارا مي باشد. يعني اين­كه از منظر بنگاه­هاي اقتصادي خصوصي، تحصيلات بالاتر، ملاك مهمي براي پرداخت دستمزد بيشتر به شاغلان زن(در مقايسه با شاغلان مرد) مي باشد. ضمن آن كه در چندك­هاي مختلف ضرايب شاخص‌هاي سلامت در مقايسه با سرمايه­ هاي انساني ناشي از آموزش و تجربه، از نوسانات بيشتري برخوردار مي باشد و در چندك­هاي پايين تر(Ql)، ميزان واكنش دريافتي ­ها به شاخص­هاي سلامت بيش از چندك­هاي بالاتر(Qh) بوده است و هر نوع تكانه از ناحيه سلامت ممكن است وضعيت دستمزد زنان شاغل را به خصوص در گروه‌هاي درآمدي پايين­تر، بيشتر تحت تاثير قرار دهد.

فاقد چكيده