رابطه توانايى حل مسأله اجتماعى با هوش هيجانى و هوش اجتماعى زنان پليس (مورد مطالعه: زنان پليس كلانترى هاى شهر تهران)

زمينه و هدف: توانايي حل مسأله، راهبرد مهمي است كه فرد را قادر مي سازد تا موقعيت هاي مشكل آفرين زندگي روزمره و تاثير هيجاني منفي آن‌ها را به خوبي مهار كند و از اين طريق تنيدگي روان‌شناختي را كاهش دهد. به اين ترتيب، به نظر مي رسد هوش هيجاني و هوش اجتماعي در اين توانايي نقش داشته باشند. هدف پژوهش حاضر، بررسي رابطه توانايي حل مسأله اجتماعي با هوش هيجاني و هوش اجتماعي زنان پليس است. روش : پژوهش حاضر توصيفي و از نوع همبستگي است. جامعه پژوهش را كاركنان زن پليس شاغل در كلانتري هاي شهر تهران در سال 1398 تشكيل داده‌اند و نمونه 110 نفر به شيوه نمونه گيري در دسترس مورد پرسش قرار گرفته‌اند. داده‌ها با كمك پرسشنامه‌هاي حل مسأله اجتماعي دزوريلا، هوش هيجاني شوت و ﻫﻮش اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺗﺮوﻣﺴﻮ، به ترتيب با ضريب آلفاي كرونباخ 0.89، 0.93 و 0.94 جمع‌آوري و در نرم افزار SPSS با كمك آزمون‌هاي ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندگانه تحليل شدند. يافته ها و نتايج: پژوهش نشان داد كه بين هوش هيجاني و نيز هوش اجتماعي زنان پليس با مهارت حل مسأله اجتماعي آنان رابطه معناداري وجود دارد. بنابراين، با ارتقاي هوش هيجاني و هوش اجتماعي زنان پليس مي‌توان مهارت حل مسأله اجتماعي را در آنان بهبود بخشيده و بر موفقيت آن‌ها در اجراي ماموريت‌ها افزود.