رويكردها و منظومه پژوهشي مطالعات مديريت اسلامي

اين مقاله مي‌كوشد تا طرحي نو در اندازد و رويكردهاي مختلف را نسبت به مديريت اسلامي مشخص و طبقه‌بندي كند. روش پژوهش، كيفي است كه با استفاده از روش‌شناسي فرا روش انجام شده است. در نهايت رويكردها از لحاظ قياسي و استقرايي در چهار دسته طبقه‌بندي شد. از لحاظ رويكرد قياسي، رويكردها از لحاظ منشأ و ساختار نظري يا موضوع و از لحاظ منابع و ابزار شناخت طبقه‌بندي شدند كه از لحاظ منشأ و ساختار نظري يا موضوع رويكردها شامل رويكردهاي تأييدي، تهذيبي، استنباطي، تأسيسي، تطبيقي و تلفيقي است و از لحاظ منابع و ابزار شناخت، رويكردها شامل رويكرد علمي، رويكرد فلسفي، رويكرد عرفاني و رويكرد ديني است. رويكردها از لحاظ استقرايي از لحاظ ماهيت و محتواي نظريه يا موضوع و از لحاظ غايت پژوهش طبقه‌بندي شد كه از لحاظ ماهيت و محتواي نظري يا موضوع رويكردها شامل رويكردهاي اصولگرا، اخلاقگرا، وظيفه‌گرا، مباني‌گرا، تخصصي‌گرا، الگو‌گرا، منبع‌گرا، فقهي‌گرا، حاكميت‌گرا و تركيبي است. از ديدگاه غايت پژوهش نيز رويكردها شامل رويكردهاي موضوع‌محور، مسئله‌محور و سنجش و ارزيابي است. در پايان نيز منظومه پژوهشي براي نظام‌مند كردن مطالعات مديريت اسلامي پيشنهاد شده است.