ارائه مدلي براي توسعۀ مدارس طبيعت در ايران: نظريه‌اي داده بنياد

پژوهش حاضر ازنظر هدف كاربردي و ازنظر نوع داده‏ها، كيفي و ازنظر شيوه اجرا نظريه داده بنياد (نسخه سيستماتيك) مي‌باشد. داده‏هاي اين پژوهش حاصل مصاحبه‏ي نيمه ساختار يافته با 15 تن از مديران و تسهيل گران مدارس طبيعت و مطالعه اسناد و آثار مكتوب و غير مكتوب 2 تن از مطلعين و متخصصين موضوعي بوده كه به شيوه نمونه گيري نظري و هدفمند انتخاب‌شده‌اند. داده‏هاي حاصل از مصاحبه در 3 مرحله‏ي كدگذاري باز، محوري و انتخابي تحليل‌شده است. يافته‌هاي پژوهش ابتدا در 78 مقوله عمده و سپس در ۲3 مقوله اصلي تقسيم و سپس در شش مؤلّفه مدل پارادايمي پيشنهادي Strauss Corbin جاي گرفته‌اند. پديده اصلي تعيين جايگاه حقوقي و قانوني به‌عنوان محور توسعه مدارس طبيعت در ايران است. برخي از مؤلفه و مقوله‌ها عبارت‌اند از موجبات علي كه شامل: بستر فرهنگي و اجتماعي ، تغيير نگاه جامعه و سياست‌گذاران نسبت به كودكان هستند و شرايط زمينه‏اي: مباني ديني و فرهنگي ، نظام اداري مانع آفرين همچنين عوامل مداخله‌اي شامل: امكانات و منابع مالي ، زيرساخت‌ها و فضاي فيزيكي ؛ راهبردها: تحقيق و توسعه ، همراهي رسانه‌ها ، و پيامدها شامل : پيامد فردي ، پيامدهاي اجتماعي و اقتصادي مي‌باشد.