بررسي تطبيقي آميختگي مفهوم هويت با زبان در ابعاد ساختاري و محتوايي دو رمان مادر كوچك و ناپديدي زبان فرانسه

بحران هويت و دوپارگي وجودي از موضوعات محوري ”ادبيات مهاجرت“ است، در همين حال يكي از شاخصه­ هاي ساختاري اصلي ادبيات ”پسااستعماري“ تلاش نويسندگان بر واژگوني جايگاه قدرت ما بين زبان استعمار­گر و زبان استعمارزده يا به عبارتي ديگر مقابله نرم با استعمار است. بدين­ترتيب بررسي داد و ستد هوشمندانه­اي كه در آثار ادبي مابين دو زبان استعمارگر و استعمارزده صورت مي­گيرد مبين موضع، مهارت و خلاقيت نويسنده در بكارگيري ابزار زبان است. هدف از نگارش اين جستار برجسته­سازي تأثير تجربيات مشترك و همسان نويسنده ايتاليايي-سوماليايي، كريستينا اوباكس علي­ فرح و نويسنده الجزايري تبار و فرانسوي زبان، آسيه جبار در نگارش دو رمان ايشان با عناوين مادر كوچك و ناپديدي زبان فرانسه است. در اين جستار ابتدا شيوه و فن نگارش اين دو نويسنده را بر اساس نظريات صاحب­نظر ادبيات پسااستعماري، شانتال زابوس، بررسي كرده و سپس با تأكيد بر رويكرد مكتب امريكايي و به روش تحليلي – تطبيقي ارتباط تنگاتنگ اصل زبان با مفهوم هويت را برجسته مي­كنيم.