الگوي هوشمندي بنگاه‌هاي مادر و شيوه مادري آن در مديريت كسب‌وكارهاي تابعه

در اين مقاله، به بررسي شيوه ‌هاي مادري و رابطه آن با درك بنگاه مادراز كسب‌ و كارها و با شناسايي و دسته ‌بندي عوامل محيطي بنگاه مادر و استفاده از مفاهيم و ادبيات رايج هوشمندي رقابتي، به توسعه و تقويت درك مادري پرداخته و مفهوم نوين هوشمندي مادري مطرح مي‌ شود. هدف اين پژوهش آزمودن تاثير هوشمندي مادري و ابعاد سه ‌گانه آن بر شيوه تعاملي مادر با كسب‌ و كارها است. جامعه آماري اين پژوهش شامل مديران و كارشناسانشركت‌ هاي هولدينگ محض ايراني مي ‌باشد. به منظور سنجش پايايي و روايي سازه سوالات به ترتيب از ضريب آلفاي كرونباخ و تحليل عاملي تأييدي استفاده شد. نتايج آزمون نشان داد كه سوالات از پايايي و روايي لازم برخوردار هستند. براي تحليل داده ‌هاي پرسشنامه از ضريب همبستگي پيرسون و ضريب همبستگي جزئي استفاده شد كه نشان مي‌ دهد همه ابعاد هوشمندي، رابطه معناداري با شيوه مادري دارند، ضمن اين كه تاثير نوع صنعت بر رابطه ميان هوشمندي و شيوه مادري تاييد نشد.