ارتقاي اثربخشي سازماني در پرتو عوامل اقتضايي داخلي

هدف اين پژوهش بررسي اثرات عوامل اقتضايي داخلي بر اثربخشي سازماني در شركت‏‌هاي مستقر در شهرك‏هاي صنعتي شهرستان سنندج مي باشد. در اين پژوهش براي جمع‏‌آوري داده ‌ها از پرسشنامه استفاده شده است. پژوهش حاضر كاربردي و توصيفي است. جامعۀ آماري شامل 157 نفر از كاركنان شركت‏‌هاي مستقر در شهرك‏‌هاي صنعتي شهرستان سنندج است كه به روش نمونه‏‌گيري تصادفي در دسترس بررسي شدند. براي تحليل آماري داده ها و سوالات پرسشنامه از روش ‌هاي آمار توصيفي و آزمون همبستگي پيرسون و آزمون رگرسيون جهت سنجش فرضيه‏‌ها استفاده شده است. بر اساس نتايج، بين عوامل اقتضايي داخلي و ابعاد آن با اثربخشي سازماني ارتباط معنا‏داري وجود دارد؛ همچنين، از ميان ابعاد عوامل اقتضايي داخلي؛ هماهنگي داخلي با ضريب (0.654) بيشترين ميزان تأثير را بر اثربخشي سازماني داشته و در رتبه اول قرار گرفته است. بعد تازگي محصولات با ضريب (0.279) در رتبه دوم و بعد پيمانه‌‏اي بودن محصولات (0.110) در رتبه سوم و آخر قرار گرفته است.      هدف اين پژوهش بررسي اثرات عوامل اقتضايي داخلي بر اثربخشي سازماني در شركت‏هاي مستقر در شهرك‏هاي صنعتي شهرستان سنندج مي باشد. در اين پژوهش براي جمع‏آوري داده ها از پرسشنامه استفاده شده است. پژوهش حاضر كاربردي و توصيفي است. جامعۀ آماري شامل 157 نفر از كاركنان شركت‏هاي مستقر در شهرك‏هاي صنعتي شهرستان سنندج است كه به روش نمونه‏گيري تصادفي در دسترس بررسي شدند. براي تحليل آماري داده ها و سوالات پرسشنامه از روش هاي آمار توصيفي و آزمون همبستگي پيرسون و آزمون رگرسيون جهت سنجش فرضيه‏ها استفاده شده است. بر اساس نتايج، بين عوامل اقتضايي داخلي و ابعاد آن با اثربخشي سازماني ارتباط معنا‏داري وجود دارد؛ همچنين، از ميان ابعاد عوامل اقتضايي داخلي؛ هماهنگي داخلي با ضريب (0.654) بيشترين ميزان تأثير را بر اثربخشي سازماني داشته و در رتبه اول قرار گرفته است. بعد تازگي محصولات با ضريب (0.279) در رتبه دوم و بعد پيمانه‏اي بودن محصولات (0.110) در رتبه سوم و آخر قرار گرفته است.