الگوي سنجش هوشمندي كسب‌وكار در صنعت تلكام

هدف اين پژوهش، ارائه الگوي سنجش سيستم هوشمندي كسب وكار با استفاده از رويكرد آميخته است. در اين مقاله، ابتدا مباني نظري پژوهش بررسي شده و سپس، با مرور پژوهش ‌هاي پيشين، شاخص ‌هاي سنجش سيستم هوشمندي كسب وكار استخراج شده است. در ادامه، متغيرهاي اوليه استخراج شده با روش كيفي و با گروه ‌هاي كانوني غربال و متغيرهاي مناسب به منظور طراحي مدل و سنجش آن تاييد شدند. جامعه آماري شامل مديران، روسا و كارشناسان كسب ‌وكار يكي از اپراتورهاي تلفن همراه كشور است و نمونه آماري به صورت سرشماري جامعه آماري انتخاب شد. در ادامه، داده هاي كمي پژوهش با پرسشنامه جمع ‌آوري و با توجه به اين كه جامعه آماري سرشماري شده بود، با روش ‌هاي آمار توصيفي و ماتريس اهميت عملكرد تحليل شد. نتايج نشان داد كه وضعيت سيستم هوشمندي كسب وكار در سطح متوسط رو به بالايي است؛ اما سطح ابعاد آن باهم متفاوت اند. هوشمندي فناورآنه و هوشمندي رقبا در وضعيت مطلوبي قرار دارند و وضعيت هوشمندي بازار در سطح متوسط روبه بالا و نزديك به مطلوب است؛ اما سطح هوشمندي راهبردي ضعيف ارزيابي شد. بر اساس ماتريس اهميت عملكرد در مجموع هوشمندي فناورآنه، هوشمندي رقابتي و هوشمندي بازار در ناحيه قوت هاي سيستم هوشمندي كسب ‌وكار قرار گرفتند؛ اما هوشمندي راهبردي در ناحيه ضعف ‌هاي كليدي سيستم هوشمندي كسب وكار است.