كاركردهاي سازگاري ميان فرهنگي بر خصيصه‌هاي شخصيتي و عملكرد شغلي

هدف از انجام اين بررسي اثر كاركردهاي سازگاري ميان فرهنگي بر خصيصه‌هاي شخصيتي و عملكرد شغلي است. پژوهش حاضر از لحاظ هدف، در گروه تحقيقات كاربردي قرار گرفته و از جهت روش، تحقيق توصيفي پيمايشي و همبستگي است. جامعه پژوهشي را 2700 نفر از مديران و كاركنان شركت پالايش نفت تهران تشكيل مي‌دهد كه از اين تعداد 337 نفر نمونه آماري به روش تصادفي انتخاب شدند. داده­هاي آماري از طريق پرسشنامه جمع‌آوري و با روش مدل معادلات ساختاري توسط نرم‌افزار SPSS22 و AMOS22 مورد بررسي قرار گرفت. پايايي پرسشنامه با استفاده از ضريب آلفاي كرانباخ و پايايي تركيبي، و روايي پرسشنامه با استفاده از روايي همگرا و روايي محتوا با استفاده از نظر متخصصان آشنا به موضوع پژوهش مورد تأييد قرار گرفت. نتايج حاصل از تجزيه‌وتحليل داده‌ها منجر به تأييد همه‌ي فرضيه‌هاي پژوهش گرديد. نتايج و يافته‌هاي مدل معادلات ساختاري حاكي از آن است كه سازگاري ميان فرهنگي به‌عنوان متغير ميانجي نقش مؤثري را در تأثير عملكرد شغلي كاركنان مبتني بر خصيصه‌هاي شخصيتي ايفا مي‌كند.