جلوه هايي از رفتار شيعه واقعي

اميرمومنان علي عليه السلام در ادامه خطبه خود درباره صفات و نشانه‌هاي پرهيزگاران و شيعيان واقعي نشانه‌هاي ديگر آنان را اين‌گونه معرفي مي‌كنند: «لا يضيع ما استحفظه، ولا ينابز بالالقاب، لا يبغي علي احد، ولا يغلبه الحسد، ولا يضار بالجار، ولا يشمت بالمصاب، مود للامانات، عامل بالطاعات، سريع إلي الخيرات، بطيء عن المنكرات يامر بالمعروف ويفعله، وينهي عن المنكر ويجتنبه»؛ آنچه را بايد حفظ كند، ضايع نمي‌سازد و لقب‌هاي سبك و زشت به ديگران نمي‌دهد و به كسي ستم نمي‌كند و مغلوب حسد نمي‌شود. به همسايه خود زيان نمي‌رساند و مصيبت‌ديده را شماتت و سرزنش نمي‌كند. امانت‌ها را ادا، و به طاعات و تكاليف خود عمل مي‌كند و در انجام‌دادن كارهاي خير شتاب و سرعت دارد و در انجام كارهاي زشت كندي، و از انجام آنها خودداري مي‌كند. امربه‌معروف مي‌كند و خود نيز بدان عمل مي‌كند و از منكر نهي مي‌كند و خود نيز از آن پرهيز مي‌كند. اين مقال، به شرح و تفسير اين ويژگي‌ها مي‌پردازد.