اوصاف شيعيان واقعي؛ چند مشخصه رفتاري ديگر

در ادامه خطبه پرهيزگاران به روايت نوف بكالي اميرمومنان عليه السلام درباره سه نشانه و ويژگي ديگر شيعه واقعي مي‌فرمايند: «لا يدخل في الامور بجهل، ولا يخرج من الحق بعجز. إن صمت لم يعيه الصمت، وإن نطق لم يعبه اللفظ، وإن ضحك لم يعل به صوته»؛ ندانسته به كاري دست نزند و به ‌سبب درماندگي از حق بيرون نشود. اگر سكوت كند، از سكوت خسته نشود و اگر سخن گويد از گفتن درنماند و اگر بخندد، صدايش بلند نشود . از منظر اميرمومنان عليه السلام مومن راستين و شيعه پرهيزگار با شناخت و آگاهي كارهاي خود را انجام مي‌دهد و از روي ناداني و جهل قدم در راه نمي‌نهد. وي سرسپرده حق است و هيچ عاملي او را از حق بازنمي‌دارد و هنگام حركت در مسير حق استوار و مستحكم است و احساس ناتواني و درماندگي نمي‌كند؛ زيرا رفتار او آگاهانه و سازنده و برخاسته از منطق صحيح است. اگر تشخيص داد سكوت كند، و سكوت را به مصلحت خود و حق يافت، از سكوت‌كردن خسته نمي‌شود. در مقابل، هرگاه سخن‌گفتن را وظيفه و تكليف خود دانست، سخن مي‌گويد و سخن‌گفتن او را ناتوان نمي‌سازد.