تفاوت نگرش به طبيعت در مكتب‌هاي ادبي كلاسيسم، رومانتيسم، ناتوراليسم و سمبوليسم و بازتاب آنها در شعر معاصر فارسي

در تعاريف و مباني هر مكتبي، با رويكردي متفاوت نسبت به طبيعت مواجهيم. اين رويكرد متفاوت در مكاتب «كلاسيسم»، «رومانتيسم»، «ناتوراليسم» و «سمبوليسم» مشاهده ميشود. هركدام از اين مكتبها «توجه ويژه به طبيعت»، «پيروي و تقليد از طبيعت» يا «طبيعت گرايي» را سرلوحه كار خود قرار داده اند، همين امر باعث خلط مباحث و اشتباه در دريافتها و تحليلها شده است. اين مقاله به بررسي تفاوت تلقّي از طبيعت و نيز نوع نگرش به طبيعت در مفهوم يكسان آن، در هريك از اين مكاتب هنري و ادبي پرداخته و با ارائه شواهد از هر مكتب، مفهوم «طبيعت» را در آنها واكاويده است. انگاه با مراجعه به شعر شاعران معاصر و انطباق مفهوم طبيعت در آنها ميكوشد دسته بندي دقيقي از انتساب هر شاعر به جريان طبيعت گرائي مناسب خود ارائه دهد.