مهدويت خاستگاه و جايگاه سروده‌هاي اخلاقي و حكيمانۀ سيدحيدر حلي

سيدحيدر حلي، شاعر، نويسنده و دانشمند سخنور شيعي مشهور قرن نوزدهم ميلادي (سيزدهم هجري قمري) است؛ شاعر عراقي كه مدايح و مرثيه‌هاي پرشماري درباره خاندان نبوت: دارد. از اين‌رو وي را «شاعر الحسين7» مي‌نامند و همچنين به «شاعرالمهدوية» نيز معروف است. وي سروده‌هاي حَكمي دلنشيني را در بهترين اسلوب و سبك شعري، در ميان ديگر اغراض شعري‌اش جاري كرده است. وصف‌هاي او درباره مرگ، زندگي و گذر زمان و ديگر ارزش‌هاي اخلاقي از جمله دوستي، وفاي به عهد، عزّت و كرامت انساني و... آموزنده است. خاستگاه اصلي سروده‌هاي حكيمانه حلي، مهدويت وي است. خاستگاه اصلي سروده‌هاي حكيمانۀ حلي، مهدويات اوست. وي در سرتاسر ديوان شعر خود به مسئلۀ مهدويت و ظهور منجي عالم بشريت، بشارت داده است و سعادت جهاني را براي تمام بشر ترسيم مي‌كند.