تاثير افزودني اگزالات پتاسيم و اكسيد نيكل بر ساختار، مقاومت خوردگي و سايش پوشش فسفات منگنز

در اين تحقيق، فرمول‌بندي حمام فسفات منگنز به‌منظور ايجاد لايه‏اي مقاوم در برابر خوردگي، سايش و اصطكاك بر روي سطح فولاد كم‌كربن (St37) مورد بررسي قرار گرفت. به اين منظور ابتدا محلول پايه فسفات منگنز با بهينه‌سازي غلظت هركدام از اجزا سازنده حمام، تهيه شد. سپس اثر افزودني‏هاي اگزالات پتاسيم و اكسيد نيكل بر روي خواص پوشش نظير ضخامت، وزن واحد سطح (با مقدار بهينه gr/l 0.1 ±1 اكسيد نيكل وزن پوشش مقدار gr/m20.2± 39.8 و با مقدار بهينه gr/l 0.1 ± 0.5اگزالات پتاسيم وزن پوشش مقدار gr/m2 0.3± 48.99 گرديد.)، ريخت‌شناسي، مقاومت به خوردگي و سايش بررسي گرديد و درنهايت بهترين پوشش‏ها مشخص شد. نتايج آزمون‏هاي مختلف نشان داد كه فاز عمده‏ پوشش فسفات منگنز، هوراوليت مي‏باشد كه در پوشش‏هاي حاصل از محلول فاقد هرگونه افزودني، شكل بلورها، به‌صورت مكعب مي‏باشد، كه البته با اضافه كردن افزودني‌ها شكل بلورها تغيير ‏كرده و اندازه ذرات نيز ريزتر و فشرده‏تر مي‏گردد. بالاترين مقاومت خوردگي به‌دست‌آمده تحت آزمون مه نمكي (98 ساعت) و طيف‏سنجي امپدانس الكتروشيميايي (EIS) ( با مقاومت انتقال بار (Rp) Ω.cm2253± 77983)مربوط به پوشش فسفات حاوي اكسيد نيكل مي‏باشد. مطابق نتايج حاصل از آزمون پين روي صفحه (Pin on disk)نمونه‏هاي فسفاته و صابوني شده، ضريب اصطكاك سطح را از حدود 0.6 (براي فولاد بدون پوشش) به حدود 0.15 كاهش داده، كه اين مسئله نشان‏دهنده‏ خاصيت ضد سايش و اصطكاك اين پوشش‏ها مي‏باشد.