شبكه اشتراك گذاري دانش در زنجيره تامين براي ايجاد يكپارچگي افقي

يكپارچه‌سازي يكي از اقداماتي است كه باعث همكاري بين اعضاي زنجيره تامين مي‌شود و بهبود عملكرد زنجيره نظير كاهش اثر شلاقي را در پي دارد. به اشتراك‌گذاري دانش بين اعضاي يك سطح زنجيره، يكي از همكاري‌ها سطح استراتژيك است كه موجب تقويت يكپارچگي در زنجيره مي‌شود. براي انجام اين كار، مهم‌ترين مساله يافتن بهترين شبكه‌ به اشتراك‌گذاري دانش بين اعضاي زنجيره است، طوري كه با حداقل هزينه بتوان همكاري بين آنها را توسعه داد و ميزان تبادل دانش بين آنها را ماكزيمم نمود. در اين مقاله با ارائه يك مدل جديد برنامه‌ريزي عدد صحيح مخلوط چند هدفه، اين مساله فرموله شد و براي سطح توليد كنندگان زنجيره تامين فرآورده‌هاي لبنياتي پياده‌سازي گرديد. با حل مدل و تحليل حساسيت آن پارامترهاي اثرگذار بر شبكه به اشتراك‌گذاري دانش شناسايي شدند. يكي از اين پارامترهاي مهم، مسافت بين شركت‌هاست. پارامتر مهم ديگر توان تبادل دانش شركت‌هاست كه مدت اجراي فرآيند به اشتراك‌گذاري را تحت تاثير قرار مي‌دهد. مجموع تحليل‌ها، بينش لازم را با توجه به محدوديت منابع، شرايط بازار و اهداف شركت‌ها، در اختيار مديران قرار مي‌دهد، تا بتوانند بهترين تصميمات را در ارتباط با يكپارچه‌سازي بيشتر زنجيره تامين (از طريق به اشتراك‌گذاري دانش) اتخاذ نمايند.