بررسي ارتباط عوامل دموگرافيك با ميزان آگاهي و عملكرد زنان در زمينه خودمراقبتي - يك مطالعه توصيفي تحليلي

مقدمه: خودمراقبتي يك ساختار چند بعدي است كه به ميزان زيادي تحت تاثير خودكارآمدي افراد قرار دارد و لازمه انجام آن اتخاذ رفتارهايي است كه متاثر از دانش، ادراكات و باورهاي فرد نسبت به خود مراقبتي است. هدف از اين مطالعه تعيين ميزان ارتباط عوامل دموگرافيك با ميزان آگاهي و عملكرد زنان در زمينه خودمراقبتي در مراجعه كنندگان به مراكز بهداشتي درماني شهرستان دزفول در سال 1393 مي باشد.مواد و روش: تحقيق به روش توصيفي تحليلي انجام شد. روش نمونه گيري بصورت تصادفيسهميه اي بود. در اين مطالعه 550 نفر از زنان شركت داشتند. ابزار گرد‌آوري داده‌ها فرم اطلاعات دموگرافيك و پرسشنامه نگرش مردم در مورد خود مراقبتي بود. جهت اعتبار و پايايي پرسشنامه بترتيب از اعتبار محتوا و روش همساني دروني استفاده شد و ميزان آلفاي كرونباخ آن 0.93 گزارش گرديد. يافته ها: ميانگين آگاهي و عملكرد افراد نسبت به خودمراقبتي بترتيب 2.33± 15.78 و 2.66 ± 7.76 بدست آمد. آزمون همبستگي، ارتباط آماري معني داري را بين ميانگين نمره آگاهي در زمينه خودمراقبتي با مدت ازدواج آنان (0.01= P) و تعداد فرزندان (0.03=P)، همچنين اين آزمون ارتباط آماري معني داري را بين ميانگين نمره نگرش در زمينه خودمراقبتي با سن آنها (0.14=r)، مدت ازدواج (0.12=r) و تعداد فرزندانشان (0.11=r) نشان داد، ارتباط آماري معني داري آماري بين عملكرد و عوامل دموگرافيك ديده نشد.نتيجه گيري: نتايج نشان داد كه اكثر افراد عليرغم اينكه خود را علاقمند به خود مراقبتي دانسته اند ولي ولي اظهار داشتند كه داراي دانش كافي براي خودمراقبتي نيستند.