پيشه نگاري در هنر ايران (بررسي پيشه هاي بازنماي يشده در نگاره پادشاهي جمشيد از مجموعه شاهنامه بايسنقري)

مطالعه آثار و دست ساخته هاي متنوع در ايران، ما را به اين نتيجه رهنمون مي سازد كه بسياري از حِرف و فنون سنتي ايراناز پيشين هاي كهن در اين سرزمين برخوردار مي باشند؛ اما امروزه به دلايل گوناگون كمتر اطلاعاتِ مكتوب و دقيقي از فناوري وشيوه هاي توليد اين محصولات در گذشته در دسترس مي باشد؛ به همين دليل استفاده از اسناد و منابع غير مستقيم، گاه اطلاعاتمفيدي را در اين زمينه به دست م يدهد. در اين ميان نگارگري ايراني جدا از جنب ههاي فرمي و زيبايي شناختي آن، بارها توسطپژوهشگران به عنوان يك منبع اطلاعاتي و آگاهي بخش مورد استناد قرار گرفته است كه به عنوان نمونه م يتوان به بازشناسيطرح و رنگ بسياري از زيراندارها، نوع پوشش و البسه و تزيينات و متعلقات معماري در دوره هاي مختلف اشاره كرد.در اين مقاله با هدف بازشناسي فنون و ابزارهاي مرتبط با بعضي حِرف رايج در گذشته اين سرزمين، به ويژه در دوران تيموري،مورد مطالعه قرار گرفته » پادشاهي جمشيد هفتصد ساله بود « از مجموعه شاهنامه بايسنقري مربوط به سال 833 هجري، نگارهو پيشه هاي نمايش داده شده در آن به همراه ابزارها و فناوري هاي مرتبط با هرحرفه مورد بررسي قرار گرفته است. روش تحقيق توصيفي  تحليلي مي باشد و اطلاعات مورد نياز از طريق منابع كتابخانه اي و اسنادي (تصاوير نگاره ها) گردآوري شده است.