تبيين تأثير ابعاد عدالت سازماني بر ظرفيت نوآوري با تأكيد بر نقش ميانجي تسهيم دانش مورد مطالعه: دانشگاه علوم پزشكي بيرجند

پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير ابعاد عدالت سازماني و تسهيم دانش بر ظرفيت نوآوري در دانشگاه علوم پزشكي بيرجند انجام شده‍ است. اين پژوهش از لحاظ هدف، كاربردي و از حيث روش‍شناسي، توصيفيهمبستگي مي‍باشد. جامعه آماري، كاركنان دانشگاه علوم پزشكي بيرجند بوده كه با استفاده از روش نمونه‍گيري تصادفي ساده انتخاب شده‍اند. براي جمع‍آوري داده‍هاي مورد نياز پژوهش از ابزار پرسشنامه استفاده شده ‍است. تحليل داده‍ها و آزمون فرضيات پژوهش با استفاده از مدل معادلات ساختاري و نرم‍افزار ليزرل انجام شده‍ است. يافته‍هاي پژوهش حاكي از اين است كه بين عدالت سازماني و تسهيم دانش، و عدالت سازماني و ظرفيت نوآوري رابطه‌ مستقيم و معناداري وجود دارد. با وجود اين، يافته‍هاي پژوهش بر ارتباط بين تسهيم دانش بر ظرفيت نوآوري تأكيد نمي‍كند. همچنين، از بين ابعاد عدالت سازماني، عدالت مراوده‍اي و رويه‍اي تأثير مثبت و عدالت توزيعي اثر نسبتاً كمي بر تسهيم دانش (بعد دريافت و ارائه دانش) دارد.