شاخص‌هاي مفهوم پردازي از اصطلاح «منفعت عمومي» براساس قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران

واژه منفعت در قلمرو اقدام به اداره امور، به طور عام و در قلمرو دانش اداره و حكمراني به طور خاص، براي تأمين منافع عامه جامعه، از جايگاه ويژهاي برخوردار است و در فراگرد خطمشيگذاري عمومي، به منزله معيار تعيين شاخص ارزشيابي عملكرد حكمرانان، نقشي محوري ايفا ميكند. خطمشيگذاران بنا به شرايط زمان اجراي خطمشي، تعابير گوناگوني از واژه منفعت عمومي داشته و درجات ناهمگونيرا مدنظر قرار ميدهند. اصطلاح منفعت عمومي در مباحث خطمشيعمومي از اهميت بالايي برخوردار بوده، در پرتو آراء و نظريههاي متعددي، باز تعريف ميشود. پرسش اصلي اين پژوهش آن است كه «مفهوم منفعت عمومي چيست و شاخصهاي مفهومپردازي از آن براساس قانون اساسي ايران كدامند؟» بنابراين، با مراجعه به خبرگان، ضمن بررسي ديدگاههاي آنان، مفهوم منفعت عمومي و شاخصهاي آن در قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران، از طريق تحليل محتوا و ابزار مصاحبه رصد شدند. اين شاخصها و مؤلفهها در قالب 12 مضمون تعريف شدند و در امتداد آن، مدل خام پژوهش تهيه شد و در پايان، راهكارهاي عملي براي تبيين مفهوم منفعت عمومي در مديريت دولتي، به مثابه مفهوم محوري خطمشي در دانش پيشنهاد شد.