اثر سرمايه اجتماعي بر تسهيم دانش در تيم‌ هاي توليد دانش در يك دانشگاه دولتي

توليد و تسهيم دانش يكي از رسالت‌هاي اصلي دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالي است. مطالعات نشان داده‌اند وجود سرمايه اجتماعي در محيط‌هاي آموزش عالي مي‌تواند در كيفيت توليد و تسهيم دانش اثرگذار باشد. هدف پژوهش كنوني، بررسي اثر سرمايه اجتماعي بر تسهيم دانش در تيم‌هاي توليد دانش دانشگاهي دانشگاه شيراز با تأكيد بر تيم‌هاي پايان‌نامه و رساله‌نويسي است. روش پژوهش در اين مطالعه، توصيفي از نوع همبستگي است. نمونه آماري اين پژوهش شامل 242 دانشجوي كارشناسي ارشد و دكتري و همچنين 122 عضو هيأت ‌علمي دانشگاه شيراز (مجموعاً 364 نفر) است كه اعضاي تيم‌هاي توليد دانش (تيم‌هاي نگارش پايان‌نامه و رساله) هستند. روش نمونه‌گيري طبقه‌اي ساده بود. جهت تحليل داده‌هاي پژوهش از روش‌هاي تحليل همبستگي و مدل معادله ساختاري استفاده شد. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه رابطه معناداري بين سرمايه اجتماعي و تسهيم دانش در تيم‌هاي توليد دانش دانشگاهي وجود دارد و سرمايه اجتماعي پيش‌بيني‌كننده معنادار و مثبت تسهيم دانش در تيم‌هاي توليد دانش دانشگاهي است.