عرفان در آيينة اشعار بدر شاكر السيّاب

Mysticism in Reflected Poetry of Badr Shakir Al-Sayyab

يكي از موضوعات عمدة شعر معاصر عربي، عرفان است كه از ديرباز، ميان شاعران زبان عربي جلوه‌اي خاص داشته است و آن‌ها با بهره‌گيري از افكار ناب عرفاني، اشعاري زيبا و دلنشين سروده‌اند. اگرچه در دورة معاصر، آموزه‌هاي عرفاني شاعران عارف مسلك گذشته نظير ابن عربي ديگر نمود پيدا نمي‌كند؛ اما از آن‌جا كه عرفان با جان و دل مردم ايران آميخته است و شعر بهترين حوزه براي نمودار كردن عواطف و افكار دروني شاعر است، مي‌توان جلوه‌هايي از اين انديشه‌‌هاي ناب را در اشعار اين دوره هم مشاهده كرد.بدر شاكر سيّاب از جمله شاعران نوگرا و شهير ادبيات معاصر عربي مي­باشد، و مضامين حكمي و عرفاني بخشي از مضامين ناب ديوان اشعار وي را تشكيل مي­دهد؛ سيّاب با بهره­گيري از مفاهيمي عارفانه همچون مرگ و فناء، تجريد، وحدت وجود، آفرينش هستي­، مسأله عشق، نوع نگاه به خداوند به قصايد خود روح و جان تازه­اي بخشيده است. در اين جستار نگارنده با روش توصيفي تحليلي به پردازش داده­ها براساس مؤلفه­هاي عرفان در شعر بدر شاكر سيّاب مي­پردازد.

One of the major subjects in contemporary Arabic poetry is mysticism that has always had a special manifestation among Arabic poets. They have composed beautiful and attractive poems via employing pure mystical ideas. Although in the contemporary era the mystical teachings of ancient poets such as Ibn Arabi will not project, since mysticism is a part of body and soul of the Iranian public and poetry is the best means of sharing internal emotions and ideas of a poet, one can witness some manifestation of these pure ideas in contemporary poetry. Badr Shakir Al-Sayyab is among modernist and famous poets of contemporary Arabic poetry, and philosophical and mystical themes are a parts of his pure poetry divan. Employing mystical concepts such as death and destruction, separation, monism, existence, issue of love, and approach towards God, Al-Sayyab has enlivened his odes. This paper seeks mystical elements through analytic descriptive method to data processing in Badr Shakir Al-Sayyad's poetry