كاربرد آئروژل ليگنوسلولزي حاصل از پسماندهاي كلش برنج در جذب رنگ اسيدي از آب

تبديل پسماندهاي كشاورزي به محصولات ارزشمند يكي از روش‌هاي كاهش آلودگي ناشي از سوزاندن آنهاست. يكي از اين محصولات نوين و ارزشمند آئروژل‌هاي ليگنوسلولزي هستند كه به‌دليل تخلخل و سطح ويژه زياد مي‌توانند به‌عنوان جاذب انواع آلودگي‌ها مانند رنگ‌ها استفاده شوند. در اين تحقيق، آئروژل ليگنوسلولزي حاصل از كلش برنج براي جذب رنگ اسيد اورانژ (AO7) از آب استفاده شد و اثر پارامترهاي مختلف بر كارايي جذب بررسي شد. نتايج نشان داد كه با كاهش pH و دما كارايي جذب كاهش مي‌يابد. مدت زمان رسيدن به تعادل جذب در غلظت‌هاي مختلف حداكثر 120 دقيقه تعيين شد. ايزوترم جذب از معادله لانگموير تبعت خوبي داشت و ميزان حداكثر جذب 1/52 ميلي‌گرم بر گرم آئروژل محاسبه شد كه حدودا دو برابر ظرفيت جذب كلش برنج خام است. بررسي سينتيك جذب نشان داد كه فرايند جذب از سينتيك شبه مرتبه دوم تبعيت مي‌كند. با توجه به تبعيت ايزوترم جذب از معادله لانگموير و سينتيك جذب از سينتيك شبه مرتبه دوم، مكانيسم غالب جذب شيميايي است كه تحت تاثير گروه‌هاي عاملي موجود در رنگ و سطح جاذب است.