بهشت از ديدگاه ايمانوئل سودنبرگ

Heaven in Emanuel Swedenborg’s View

در فرهنگ‌ها و اديان گوناگون به‌صور مختلفي، بهشت و يا وضعيت زندگي نيكان پس از مرگ تبيين شده است؛ اما همة آنان بهشت را جايگاه آسايش و راحتي مي‌دانند. سودنبرگ هم كه مسيحي پروتستان است، ساختار بهشت را بر‌مبناي شهودات خود و در قالب دين مسيحيت ترسيم كرده است. بهشت او بر‌مبناي ميزان عشق به‌ پروردگار است و هر‌چه فردي كيفيات خير بيشتري‌ را از جانب پروردگار در خود و در وجه باطنيش داشته باشد، در زندگي پس ‌از مرگ، بيشتر از نور پروردگار بهره‌مند مي‌شود. ما آفريده شديم تا فرشته شويم و پروردگار، بهشت را به‌خاطر كساني كه در بهشت هستند و فرشته مي‌شوند، مي‌آفريند و تمام نعمات ناشي از عشق و حكمت الهي را به‌آنان اعطا مي‌كند. پروردگار، انسان است و بهشت تصوير اوست؛ فرشتگان هم شبيه به ‌انسان هستند. وجه باطني و دروني انسان به ‌ميزاني شكل بهشت مي‌شود كه داراي كيفيات عشق و ايمان باشد؛ اما تفاوت انسان‌ها با فرشتگان در اين است كه لايه‌هاي خارجي‌تر انسان به‌ شكل اين دنياست و به ‌آن اندازه كه ما درگير خير و خوبي باشيم، دنياي درون ما نيز به‌شكل بهشت در‌مي‌آيد.

Although in cultures and religions, the living conditions of the righteous after death in heaven is explained in different ways, but common to all of them is that heaven is a place of comfort and convenience. Swedenborg who is a Protestant Christian, depicted paradise structure based on his intuition and in accord with Christian concepts. His heaven is based on love to the Lord. In the afterlife, the better qualities from the Lord in his inside, more of the light of God will benefit. We were created to become an angel, and the Lord creates Paradise for those who are in heaven and angels and all the blessings of love and wisdom God gives them. Lord is man and heaven is his image; the angels are like human beings. The inner side of man is form of heaven to the extent that the inner qualities of love and faith is; but different from humans with angels is that the the outer layers of man is form of this world, and to the extent that we engage in charitable and good, world into us becomes a paradise.