بررسي تفسيري بايستگي انتقاد در صحنه‌هاي اجتماعي از منظر قرآن با تأكيد بر آيه مجادله

An Exegetic Study of the Necessity of Criticism in Social Scenes as Found in the Holy Quran with an Emphasis on the Verse Mujadeleh

در جامعه اسلامي كه داراي ايده ترقي است، گفتمان ‌انتقاد جايگاه شايسته‌اي ندارد. يكي از مهم‌ترين علت اين كاستي، غفلت از بايستگي انتقاد در قرآن است. در اين تحقيق ابتدا با بهره‌گيري از منابع لغوي و تفسيري، تعريف جامعي براي انتقاد ارائه شد. سپس از آنجا كه واژه‌ انتقاد در آيات قرآن به‌كار نرفته است، از مفهوم هم‌خوان «مجادله» استفاده گرديد و برابر آيات مرتبط، «مجادله أحسن» شيوه‌اي است كه در راستاي ايفاي رسالت ديني، ضرورت غيري و توصلي پيدا مي‌كند و بيان قرآني آن در چندين آيه حاكي از موضوعيت خاص انتقاد است و به لحاظ عموميت و إطلاق، برگزاري جلسات مناظره، كرسي آزادانديشي و انتقاد أمري قرآني، ضروري و بايسته است.

In the Islamic society, as being of the idea of progress, there is no proper place for criticism. One of the most important causes of this deficiency is the neglect of the necessity of criticism in the Qur'an. In this study, a comprehensive definition of criticism was presented, using lexical and interpretive sources. Then, since the word criticism was not used in the Qur'anic verses, the concept of "controversy" was used, and against related verses, jidali ahasan "best controversy" is a method that finds non-descriptive necessity in expressing its religious mission, and its Qur'anic expression in it. Several verses indicate the particular subject matter of criticism and are necessary and appropriate in terms of generality and divergence, holding debates, free-thinking seats, and Qur'anic criticism.