سنجش و تحليل ميزان تأثير سرمايۀ اجتماعي بر مشاركت سياسي مردم (مطالعه موردي: شهر ايلام)

مفهوم و نظريه سرمايۀ اجتماعي از دهه 1990 ميلادي به اين سو توجه انديشمندان و محققان رشته‌هاي مختلف علوم اجتماعي (اقتصاد، جامعه شناسي، علوم سياسي و ...) را به خود جلب كرده است. سرمايه اجتماعي در مقوله مشاركت بسيار مورد توجه دانشمندان و نخبگان سياسي است. سعي مي­شود كه تئوري سرمايه اجتماعي از لحاظ واقعيت‌هاي مسلط بر جامعه مورد آزمون تجربي قرار گيرد و با اين پيش­فرض كه سرمايه اجتماعي نقش اساسي در مشاركت سياسي دارد، هدف اصلي اين مقاله پاسخ به چرايي اين مسئله و تبيين آن است. روش تحقيق: روش تحقيق در اين پژوهش، بر اساس موردي و از سنخ توصيفي- همبستگي بوده و مبتني بر پيمايش است. حجم نمونه 390 نفر شهروندان ايلامي كه به صورت نمونه گيري خوشه­اي انتخاب شده‌اند. متغير مستقل در اين تحقيق، سرمايۀ اجتماعي است كه با سه شاخص اعتماد اجتماعي، شبكه‌ها و روابط اجتماعي و همبستگي اجتماعي مورد سنجش قرار گرفته است. متغير وابسته در اين تحقيق مشاركت سياسي است كه با دو شاخص مشاركت رسمي و غير رسمي در مسائل سياسي مورد بررسي قرار گرفته است. به منظور گردآوري داده­ها از پرسشنامه محقق­ ساخته استفاده شد كه روايي آن توسط متخصصان و اساتيد مربوطه تأييد و پايايي آن با توجه به آزمون آلفاي كرونباخ (85.) مطلوب به دست آمد. براي تجزيه و تحليل داده­ هاي پژوهش از آمار توصيفي و آمار استنباطي (روش­هاي آماري از قبيل تحليل همبستگي پيرسون، تحليل ميانگين و آزمون رگرسيون چند متغيره) و نرم­افزارspss استفاده شد. يافته‌هاي تحقيق: نشان مي­دهد كه ميان اعتماد اجتماعي و مشاركت سياسي رابطه معناداري وجود دارد. از طرفي بين شبكه‌هاي روابط اجتماعي ميان مردم، اعتماد اجتماعي و انسجام و همبستگي اجتماعي و مشاركت سياسي رابطه معناداري وجود دارد. براساس يافته‌هاي تحقيق به هر ميزان كه از سطح خانواده به سطح خويشاوندان، همكاران، هم محلي­ ها، همشهريان و هموطنان حركت كنيم از ميزان سرمايه و اعتماد اجتماعي كاسته مي­شود.