ارزيابي اجراي دكترين مسئووليت حمايت در بحران يمن

مقالۀ حاضر درصدد بررسي ارزيابي اجراي دكترين مسئووليت حمايت در كشور يمن است. دكترين مسئووليت حمايت در جهت حمايت از ابناء بشري در برابر نقض­ هاي عمده حقوق بشري در محيط ملي، شكل گرفته است. به دنبال درخواست دبيركل سازمان ملل، كميسيون بين المللي مداخله و حاكميت كشور در سال 2001 گزارشي را تحت عنوان «مسئووليت حمايت» ارائه داد. به دنبال بحران­ هايي كه پس از 14 ژانويه 2011 دامن­گير كشورهاي خاورميانه و شمال آفريقا شد، كشور يمن نيز دستخوش تحولاتي گرديد. مبناي نظري مقاله، ديدگاهي واقع ­گرايانه است كه با روشي توصيفي ـ تبييني مبتني بر احصاء مؤلفه­ ها؛ كه در دسته پژوهش­ هاي نظري ـ كاربردي قرار مي­گيرد، انجام پذيرفته است. اين پژوهش درپي يافتن پاسخ براي اين سوال است كه نظريه «مسئوليت حمايت» درمورد يمن قابل اعمال است ؟ بي­ توجهي شوراي امنيت به راهكارهاي پيشگيرانه بار ديگر انتقاداتي را متوجه قدرت­هاي بزرگ، به­ ويژه اعضاي دائم شوراي امنيت به ­عنوان مرجع صلاحيتدار صدور مجوز براي اقدام در قالب دكترين ((مسئوليت حمايت)) كرده است. يافته­ هاي پژوهش مبين اين امر است كه اين نظريه ظرفيت اعمال در مورد بحران يمن را ندارد. با مداقه در سير قطعنامه­هايي كه در ارتباط با كشور يمن صادر شده ­است، مي­توان به اين نتيجه رسيد كه برخلاف وضعيت كشورهاي سوريه و ليبي شوراي امنيت از لحن ملايم تري سود جسته و در ابتدا با تكيه بر راهكارهاي سياسي سعي در حل اين بحران داشته است.