بهره‌برداري از منابع نامتعارف نفت و گاز در خليج فارس در پرتو الزامات كنوانسيون حقوق درياها و كنوانسيون منطقه‌اي كويت

بهره‌برداري از منابع غيرمتعارف نفت و گاز در آينده‌اي نه چندان دور و با كاهش بهره‌برداري از منابع متعارف از روند رو به گسترشي برخوردار خواهد گرديد. نظر به اينكه بهره‌برداري از منابع غيرمتعارف داراي ويژگي‌ها و آثار گاه متمايزي نسبت به بهره‌برداري از منابع متعارف است، در اين نوشتار به بررسي الزامات حاكم بر آن در منطقۀ خليج فارس اقدام كرده‌ايم. در اين مقاله، الزامات بهره‌برداري از منابع غيرمتعارف از رهگذر مقررات كنوانسيون‌هاي بين‌المللي و منطقه‌اي بررسي، و ملاحظه شد كه كنوانسيون حقوق درياها مصوب 1982 و كنوانسيون منطقه‌اي كويت در خصوص پاسداري از محيط زيست دريايي در برابر آلودگي‌ها و پروتكل‌هاي مربوطه، به‌ويژه پروتكل راجع به آلودگي دريايي ناشي از اكتشاف و استخراج از فلات قاره با توجه به جديد بودن اين موضوع، به صراحت به آن نپرداخته است. با بررسي انجام‌شده مشخص شد كه مقررات مندرج به طور كلي، به لحاظ مالكيت و مديريت بر منابع از قابليت اعمال برخوردار است، اما به لحاظ آثار زيست‌محيطي از كارآمدي لازم براي پوشش دادن آلودگي‌هاي زيست‌محيطي ناشي از اقدامات مذكور بهره‌مند نيست.