مدل پيش بيني بهزيستي روانشناختي بر اساس تاب آوري با در نظر گرفتن نقش ميانجي استرس ادراك شده

Predictive model of psychological well-being based on resilience considering the mediating role of perceived stress

زمينه: بهزيستي روانشناختي به طور گسترده ­اي به عنوان احساس شادي و نبود فشار رواني در زندگي تعريف مي­ شود و تحقيقات زيادي در زمينه مدل­ هاي پيش­ بيني موجود براي بهزيستي روانشناختي بر اساس تاب­ آوري انجام گرديده است، اما نقش ميانجي استرس ادراك شده بر اين فرآيند مورد بررسي قرار نگرفته است. هدف: هدف پژوهش حاضر تعيين برازش مدل پيش ­بيني بهزيستي روانشناختي بر اساس تاب ­آوري با در نظر گرفتن نقش ميانجي استرس ادراك شده در دانشجويان بود. روش: روش پژوهش، توصيفي و از نوع توصيفي-همبستگي و روش مدل­ يابي معادلات ساختاري بود. جامعه آماري تمام دانشجويان دختر مشغول به تحصيل در مقطع كارشناسي دانشگاه ­هاي تهران در سال تحصيلي 1396-97 بودند. تعداد نمونه 382 دانشجو بود كه با روش تصادفي چند مرحله­ اي انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه تاب­ آوري كونور - ديويدسون(2003)، پرسشنامه­ ي بهزيستي روانشناختي ريف(1989) و پرسشنامه­ ي استرس ادراك شده­ ي كوهن(1983) بودند. براي تحليل داده­ ها از روش مدل­ سازي معادلات ساختاري استفاده شد. يافته­ ها: نتايج نشان داد شاخص­ هاي برازش مدل پژوهش مورد قبول بودند. نتيجه­ گيري: متغير تاب­ آوري بر بهزيستي روانشناختي هم اثر مستقيم و هم اثر غيرمستقيم(به واسطه­ ي استرس ادراك شده) داشت (05/0p<).

Background: Psychological well-being has been widely defined as the feeling of happiness and lack of stress in life, and numerous studies have been conducted regarding predictive models of psychological well-being based on resilience, but the mediating role of perceived stress on this process has not been examined. Aims: The present study aimed to determine the fit of predictive model of psychological well-being based on resilience considering the mediating role of perceived stress in university students. Method: The research method was descriptive-correlational and of structural equation modeling type. The statistical population was all undergraduate students who were studying at Tehran universities during the academic year 2017-2018. A total of 382 university students were selected using multistage random sampling. The research instruments included the Conor-Davidson Resilience Questionnaire (2003), Reif's Psychological Well-being Questionnaire (1989), and Cohen's Perceived Stress Questionnaire (1983). For data analysis, structural equation modeling was used. Results: The results showed that the fit indices of the research model were acceptable. Conclusions: The resilience variable had both direct and indirect effects on psychological well-being (through perceived stress) (p<0/05).