بررسي عوامل اجتماعي مرتبط با بي‌تفاوتي: مورد مطالعه شهر كرمانشاه

امروزه در شهرهاي بزرگ و كلان‌شهرها شاهد افزايش فاصله‌گيري اجتماعي و رواني انسان‌ها در تعاملات روزمره هستيم و طيف ريادي از مردم در برخوردهاي روزمره نسبت به همديگر بي‌تفاوت و بي‌اعتنا هستند. مطالعه حاضر باهدف بررسي عوامل اجتماعي مرتبط با بي‌تفاوتي با تمركز بر شهر كرمانشاه انجام شده است. اين مطالعه با روش توصيفي از نوع پيمايشي و با استفاده از ابزار پرسشنامه ساختار يافته بر روي تعداد 643 نفر از شهروندان 18 سال به بالاي شهر كرمانشاه انجام گرديد. تجزيه و تحليل داده‌هاي به دست آمده با استفاده از نرم‌افزار SPSS و استفاده از آزمون‌هايي مانند همبستگي و مقايسه ميانگين‌ها و براي آزمون مدل تجربي پژوهش از رگرسيون چندگانه و تحليل مسير استفاده به عمل آمد. نتايج به دست آمده نشان مي‌دهد كه ميان گرايش‌هاي ديني(12/0- =r)، ميزان فردگرايي(18/0=r)، ميزان سلامت اجتماعي (25/0- =r)، ميزان نشاط اجتماعي(32/0- =r)، ميزان اميد به آينده(22/0- =r)، وضعيت سني (14/0=r) و ميزان تحصيلات (13/0=r) با بي‌تفاوتي اجتماعي شهروندان داراي رابطه معناداري مي‌باشد. نتايج رگرسيون نشان مي‌دهند كه پنج متغير نشاط اجتماعي(76/4- =T)، سلامت اجتماعي 12/4- T=)، دينداري(208/2- =T)، سن(53/4 =T) و ميزان فردگرايي(063/5 =T) وارد معادله رگرسيون شده و روي‌هم‌رفته توانستند مقدار 46/0 از تغييرات دروني متغير بي‌تفاوتي را تبيين كنند.