تبيين شاخص خلاقيت مكاني و اندازه گيري ضرايب اهميت آنان( نمونه موردي: نواحي شهر كاشان)

شهرها به عنوان بستري جغرافيايي، براي رفع نيازهاي اوليه بشر همچون نيازمندي هاي اقتصادي، فرهنگي و اجتماعي گسترش يافته‌اند. در شهرهاي ايران، تمركز بر مفهوم شهر خلاق با تاكيد بر داشته‌هاي دروني اعم از سرمايه‌هاي انساني و فرهنگي يك راه كم هزينه براي تقويت پايه‌هاي اقتصاد در سطح دولت محلي و ايجاد درآمد از طريق تقويت بخش گردشگري خواهد بود. در اين راستا ابتدا شاخص خلاقيت مكاني ازطريق الگو توصيفي لاندري با طي كردن سه گام اصلي استخراج شد و در قالب ده شاخص اصلي براي نواحي شهر كاشان معرفي گشت. به منظور تعيين ضرايب اهميت اين شاخص ها از نظرات ده متخصص اقتصاد شهري و اقتصاد هنر و همچنين به منظور جمع آوري اطلاعات كيفي از پرسشنامه استفاده شده است و تعداد 384 پرسشنامه بر اساس جمعيت هر ناحيه شهر كاشان توزيع شد. همچنين پايايي پرسشنامه به كمك نرم افزار SPSS برابر 7/. محاسبه شد. بررسي اطلاعات پرسشنامه‌اي؛ نشان مي‌دهد كه در ميان شاخص‌هاي خلاقيت مكاني براي نواحي شهر كاشان، شاخص همبستگي و شاخص نگرش در سطوح نواحي 15،11،5 بالاترين مقدار را دارند. همچنين مشاركت مدني در نواحي 14،13،6 بالاترين ميزان است. در اكثر نواحي شاخص تبديل ايده كم بوده؛ كه حدود 60% از پاسخ دهندگان علت آن را عدم حمايت دولت دانسته اند. از طرفي به منظور جمع آوري اطلاعات آماري كمّي نيز از روش اسنادي و كتابخانه اي استفاده شده است. جهت تعيين ميزان برخورداري هر ناحيه از شاخص‌هاي خلاقيت مكاني براي نواحي شهر كاشان از روش تحليل شبكه‌اي‌ ANP و نرم افزارSuper Decision استفاده شد. نتايج نشان مي‌د‌هد كه ناحيه 11 از نظر شاخص‌هاي خلاقيت مكاني در ميان 16 ناحيه شهر كاشان، داراي رتبه يك است.