اثربخشي رويكرد تلفيقي روايت درماني و ايماگوتراپي بر نگرش به ازدواج در داوطلبان ازدواج

The impact of integrated narrative therapy and imagotherapy on attitudes to marriage in marriage volunteers

زمينه: تحقيقات زيادي اثربخشي آموزش هاي روايت‌درماني و ايماگوتراپي اثرات مؤثري بر نگرش به ازدواج را نشان داده‌اند. اما آيا تلفيق روايت درماني و ايماگوتراپي بر نگرش به ازدواج تأثير دارد؟ هدف: هدف از اين پژوهش تأثير رويكرد تلفيقي روايت درماني و ايماگوتراپي بر نگرش به ازدواج در داوطلبان ازدواج بود. روش: روش پژوهش حاضر از نوع نيمه­ آزمايشي با گروه آزمايش و گواه مي‌باشد. جامعه آماري تحقيق شامل كليه دختران و پسران سن ازدواج شهر بروجرد به تعداد 80 نفر بودند. با استفاده از روش نمونه­ گيري در دسترس از افراد مراجعه­ كننده به مراكز مشاوره 15 دختر و پسر داوطلب ازدواج (30 نفر) كه تمايل به شركت در پژوهش را داشته باشند، در مجموع 60 نفر براي گروه‌هاي آزمايش و كنترل انتخاب شدند. به منظور گردآوري داده­ ها از مقياس نگرش به ازدواج براتين و روزن (1998) استفاده گرديد. هريك از گروه‌هاي آزمايش 8 جلسه 11 دقيقه‌اي تلفيقي ايماگوتراپي و روايت درماني زوجين (شاور، نوينر و آلبرت، ترجمه اورنگ، 1397) را دريافت نمودند. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از تحليل كوواريانس چندمتغيره استفاده شد. يافته‌ها: نتايج تحليل كوواريانس چندمتغيري بر روي ميانگين نگرش به ازدواج (نگرش بدبينانه به ازدواج، نگرش خوش بينانه به ازدواج و نگرش واقع­ گرايانه به ازدواج) در گروه آزمايش و كنترل، پس از كنترل پيش‌آزمون‌ها معنادار مي‌باشد. لذا درمان رويكرد تلفيقي مبتني بر روايت درماني و ايماگوتراپي بر نگرش به ازدواج داوطلبان ازدواج به طور معناداري اثربخش مي‌باشد (0/01>P). نتيجهگيري: بنابراين‌ مي‌توان از آموزش تلفيقي روايت درماني و ايماگوتراپي بر نگرش واقع ­بينانه به ازدواج در داوطلبان ازدواج استفاده كرد.

Background: research has been indicated about effectiveness of narrative therapy But does the combination of narrative therapy and imagotherapy affect attitudes to marriage? Aims: The purpose of this study was to investigate the effect of the combined approach of narrative therapy and imagotherapy on marital expectations in marriage volunteers. Method: The research method is semi-experimental with experimental and control group. The statistical population of the study consisted of 80 girls and boys of marriage age in Boroujerd. Using a convenience sampling method from 60 men and women who were willing to participate in the research, a total of 60 person were selected for the experimental and control groups. The attitude to Marriage Scale (MAS) Brateen& Rosen (1998) was used for data collection. Each of the experimental groups received 8 sessions 11-minute of combined Imagotherapy and Couples Narrative Therapy (Shaver, Niener & Albert, Aurangz, 2018). Multivariate analysis of covariance was used to analyze the data. Results: The results showed that the combined approach of imagotherapy and narrative therapy on attitude to marriage (pessimistic attitude to marriage, optimistic attitude to marriage and realistic attitude to marriage) had a positive effect on both post-test and follow-up (p<0/01). Conclusions: Therefore, it is possible to use a combination of narrative therapy and imagotherapy on a realistic view of marriage in marriage volunteers.