بررسي و تحليل عوامل درون‌ديني عرفي‌شدن در آيين كاتوليك

هدف اين مقاله شناسايي عوامل درون‌ديني دخيل در وقوع عرفي‌شدگي در آيين كاتوليك است كه براي رسيدن به آن از روش توصيفي‌تحليلي استفاده شده است. يافته‌هاي اين تحقيق راجع به عوامل دروني در وقوع عرفي‌شدگي در كاتوليسيسم در سه دسته مي‌گنجد: الف. پيش‌زمينه‌هاي تاريخي‌موروثي، ب. بسترهاي كتاب مقدسي‌الاهياتي، ج. عوامل درون‌ساختاري ديني (نهاد دين). در اين ميان با توجه به اينكه جامعه دينداران، به‌ويژه در قرون وسطا، بيشترين ارتباط و پيوندشان به واسطه ساختار كليسامحور كاتوليسيسم، با ملموس‌ترين نمود و نماينده خارجي دين، يعني نهاد دين، بوده است تا الاهيات و پيشينه تاريخي آن دين، عملكرد ناصواب نهاد دين به مثابه نهادي تعيين‌كننده در ساختار ديني كاتوليسيسم در اروپاي كاتوليك، در كم‌اعتبارشدن دين، بيش از دو عامل ديگر مؤثر بوده است.

Using the descriptive-analytic method, this article aims to identify intra-religious factors involved in secularization within Catholicism. The research findings are included into three categories: the historical-inherited background, the biblical and theological background, and religious intra-structural factors (the institution of religion). Given that because of the church-oriented structure of Catholicism the community of believers had been more linked to the most tangible manifestation and external representative of religion i.e. the institution of religion than to theology and the historical background of the religion, the wrong performance of the institution played a more crucial part in discrediting religion than the two other factors.