پيش‌بيني خود مديريتي براساس عدالت آموزشي و فرسودگي تحصيلي با نقش واسطه اخلاق تحصيلي

Predicting of Self-management Based on Educational Justice and Academic Burnout by Mediating of Academic Ethics

هدف اين پژوهش پيش بيني بر اساس عدالت آموزشي و فرسودگي تحصيلي با نقش واسطه‌اي اخلاق روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري كليه دانشجويان دانشگاه بوعلي سينا همدان در سال تحصيلي 1398-1397 بودندكه براساس روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي 275 نفر (64 پس و 177 دختر) از بين آنها انتخاب شدند. به منظور جمع‌ آوري داده‌ها از پرسشنامه‌هاي خود مديريتي هاوئون و نك (2002) 0 فرسودگي تحصيلي شائوفلي و همكاران (2002)، اخلاق تحصيلي و عدالت آموزشي گل‌پرور (1389) استفاده شد. با استفاده از ضريب همبستگي و روش مدل‌يابي معادلات ساختاري به آزمون فرضيه‌ها پرداخته شد. نتايج حاكي از آن بود كه عدالت آموزشي و فرسودگي تحصيلي با ميانجي‌گري اخلاق تحصيلي از توانايي پيش‌بيني خودمديريتي در دانشجوبان برخوردار است. نتايج نشان داد بين عدالت آموزشي با خودمديريتي رابطه معتادار وجود نداشت (B=-0/03). بين فرسودگي تحصيلي با خودمديريتي رابطه معنادار وجود داشت(B=0/30). بين عدالت آموزشي و خودمديريتي با واسطه اخلاق آموزشي رابطه معنادار وجود داشت (Z>0/01 ,233/75) و بين فرسودگي تحصيلي و خودمديريتي نيز با واسطه اخلاي آموزشي رابطه معناداري وجود داشت (Z>0/01 2-5/61). به طور كلي نتايج نشان داد كه متغيرهاي عدالت‌آموزشي،فرسودگي و اخلاق تحصيلي نقش معناداري در پيش‌بيني خودمديريتي دانشجويان دارند.

فاقد چكيده