ارزيابي مكان‌هاي مناسب براي احداث نيروگاه‌هاي خورشيدي در مقياس بزرگ با بهره‌گيري از سيستم‌هاي اطلاعاتي جغرافيايي (GIS)، روش‌هاي فرايند تحليل سلسله‌مراتبي (AHP) و TOPSIS (مطالعۀ موردي: استان كربلا، كشور عراق)

اين مقاله به مكان‌يابي نيروگاه‌هاي خورشيدي در مقياس بزرگ با استفاده از سيستم اطلاعات جغرافيايي (GIS) و تصميم‌گيري چندمعياره (MCDM) به‌عنوان يك ابزار تركيبي مناسب مي‌پردازد. در روش پيشنهادي با در نظر گرفتن محدوديت‌ها و قيود مختلف همچون عوارض طبيعي و غيرطبيعي با GIS مي‌توان فضاي شدني منطقۀ مورد مطالعه را تعيين كرد. پس از تعيين معيارهاي مؤثر بر تصميم‌گيري مكان‌هاي نيروگاه‌هاي خورشيدي اعم از شدت تابش، دما، شيب زمين و...، اهميت هر معيار با استفاده از نظريات خبرگان با استفاده از روش فرايند تحليل سلسله‌مراتبي تعيين مي‌شود. در نهايت با استفاده از روش‌هاي TOPSIS و همپوشاني وزن‌دار مناسب بودن GIS، دسته‌بندي مناطق مختلف ناحيۀ شدني از نظر ميزان پتانسيل احداث نيروگاه خورشيدي صورت مي‌گيرد. براي نشان دادن مزاياي كاربردي روش پيشنهادي، استان كربلا به‌عنوان يك مطالعۀ موردي عملي انتخاب شده است. اگرچه كشور عراق پتانسيل بالايي براي احداث نيروگاه‌هاي خورشيدي دارد، مطالعات امكان‌سنجي فني و اقتصادي و مكان‌يابي اين نوع نيروگاه‌ها در اين كشور انجام نشده است. ازاين‌رو، انتخاب مطالعۀ موردي اين مقاله از ديدگاه عملياتي و كاربردي حائز اهميت است.