توسعه يك مدل بهينه‌سازي جديد براساس شاخص بازده فرايند S_pk و شاخص قابليت فرايند C_pk براي انباشته‌هاي باز ارسالي

طرح نمونه‌گيري به‌منظور پذيرش، يك ابزار مفيد براي تضمين و كنترل كيفيت در صنايع است. در اين مقاله، طرح نمونه‌گيري باز ارسالي بر اساس شاخص بازده فرايند و شاخص قابليت فرايند با درنظر گرفتن روش حداقل زاويه توسعه داده مي‌شود. پارامترهاي طرح با كمينه‌كردن متوسط اندازه نمونه بازرسي‌شده و با در نظرگرفتن محدوديت‌هاي مربوط به ميزان نزديكي به منحني مشخصه عملكرد ايد‌ئال و همچنين ريسك توليدكننده و ريسك مصرف‌كننده به‌طور همزمان تعيين مي‌گردند. علاوه بر اين، عملكرد طرح‌ پيشنهادي بر اساس دو شاخص ارزيابي و با طرح يك‌بار نمونه‌گيري مقايسه مي‌شود. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه طرح پيشنهادي مبتني‌بر شاخص اقتصادي‌تر است زيرا با افزايش شباهت منحني OC طرح پيشنهادي به منحني OCايدئال به متوسط اندازه نمونه كمتري نسبت به طرح پيشنهادي باز ارسالي بر اساس شاخص نياز دارد. براي نشان دادن كاربرد طرح پيشنهادي، يك مثال عددي ارائه مي‌شود.