اثربخشي آموزش گروهي خودتنظيمي هيجاني بر راهبردهاي انگيزشي، اهمال‌كاري تحصيلي و سلامت رواني دانش‌آموزان

The effectiveness of emotional self-regulating group training on motivational strategies, academic procrastination and mental health in students

هدف: هدف پژوهش حاضر تعيين اثربخشي آموزش گروهي خودتنظيمي هيجان بر راهبردهاي انگيزشي، اهمال­كاري تحصيلي و سلامت روان دانش آموزان بود. روش: روش پژوهش نيمه تجربي از نوع پيش ­آزمون و پس ­آزمون و پيگيري با گروه كنترل بود. جامعه پژوهش كليه دانش­آموزان دوره­ي متوسطه شهر كامياران در سال تحصيلي 95-96 مي­باشند. نمونه مورد مطالعه 30 نفر بود كه از بين افراد شركت­ كننده 30 نفر انتخاب‌شده به‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل (هر كدام 15 نفر) جايگزين شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه راهبردهاي انگيزشي (MSLQ)، پرسشنامه اهمال ­كاري تحصيلي و پرسشنامه سلامت ­روان (GHQ) بود. گروه آزمايش آموزش خودتنظيمي هيجان را به مدت 8 جلسه دريافت نمودند. پس از اتمام جلسات از هر دو گروه پس­ آزمون به عمل آمد. براي تحليل داده ­ها از تحليل واريانس آميخته استفاده شد. يافته ­ها: يافته ­هاي پژوهش نشان داد كه آموزش تنظيم هيجان بر اهمال­كاري تحصيلي و برخي از مؤلفه‌هاي راهبردهاي انگيزشي و برخي از سلامت­ روان مؤثر بوده است؛ و اثربخشي آموزش خودتنظيمي هيجان بعد از دو ماه همچنان باقي‌مانده است.

Background and Aim: The present study aimed at determining the effectiveness of emotion self - regulation training on motivational strategies, academic procrastination and mental health in students. Materials and Methodology: The study was formed of quasi-experimental design with control-group and pretest-posttest with follow-up. The research population consists of all of the middle school students in the city of Kamyaran in 2016-2017. The sample consisted of 30 people were randomly selected and randomized in two experimental and contorol groups (n= 15 for each group). Research tools were motivational strategies Questionnaire (MSLQ), procrastination Questionnaire, and mental health Questionnaire (GHQ). The experimental group participated in 8 emotional self-regulating training sessions, After the ending of sessions a posttest was carried out in both groups. Multivariate analysis of covariance (MANCOVA) was performed to analyze the data. Findings: The findings of the study demonstrate that self-regulating training is effective on some of motivational strategies (P<0.05), academic procrastination (P<0.05), and some of mental health (P<0.05). Moreover, emotional self- regulation training remained effective after two months time-lapse. Conclusion: According to the results, the use of emotional self-regulation training recommended in increased motivational strategy, reduced academic procrastination and improved mental health in students.