ارزيابي تغييرات و پيش‌بيني دماي كمينه در غرب استان مازندران با استفاده از مدل ريزمقياس نمايي آماري SDSM

در قسمت اعظم كره زمين، چشم‌اندازي كه اكنون در معرض ديد است، عمدتاً مصنوع تفكر و ساخته و پرداخته دست انسان است. برخورد و اثر انسان در محيط طبيعي در دوره‌هاي كوتاه و بلندمدت به‌صورت آشكاري ويژگي‌هاي گوناگون فضاهاي جغرافيايي را دگرگون ساخته است. يكي از نتايج تأثيرگذاري انسان بر محيط طبيعي طي دوره حاضر، پديده تغيير اقليم است. از جمله فراسنج‌هاي اقليمي كه نقش مهمي در مسائل كشاورزي، انرژي، شهري، گردشگري و حمل و نقل جاده‌اي دارد، دماي كمينه است. در پژوهش حاضر تلاش شد با استفاده از داده‌هاي دماي كمينه پنج ايستگاه هواشناسي غرب استان مازندران و همچنين داده‌هاي مدل HADCM3، نحوه تغييرات اين فراسنج در دوره‌هاي آتي با استفاده از مدل SDSM شبيه‌سازي شود. بر اين اساس بعد از انتخاب متغيرهاي جوي مناسب و انجام واسنجي مدل، دقت مدل ايجاد شده در كل دوره پايه مورد ارزيابي قرار گرفت و بعد از حصول اطمينان از دقت كافي مدل، بر اساس داده‌هاي دو سناريوي A2 و B2 شرايط دماي كمينه تا سال 2100 شبيه‌سازي شد. بر اساس نتايج شبيه‌سازي‌ها مشخص شد كه مقادير دماي كمينه در منطقه طي سال‌هاي آينده، روندي افزايشي خواهند داشت به‌گونه‌اي كه ميانگين فصلي اين فراسنج در دوره‌هاي 2016 تا 2039، 2040 تا 2069 و 2070 تا 2099 نسبت به دوره پايه به‌طور متوسط 8/1، 5/3 و 6 درصد افزايش خواهد يافت. بيشترين ميزان افزايش دماي كمينه در بخش‌هاي غربي و جنوبي منطقه رخ خواهد داد. همچنين مشخص شد برخلاف ساير ماه‌هاي سال، دماي كمينه در ماه ژانويه داراي روندي كاهشي خواهد بود.