نگاهي به امرديني درنسبت با امرسكولار و امر عرفي بازخواني امر سكولار در روايت بيژن عبدالكريمي

در عالم معاصر يكي از مهم­ترين مباحث، موضوع سكولاريسم است و بسياري از فلاسفه در اين حوزه دست به تأملات جدي زده­اند و در اين مقاله كه نقدي بر كتاب پرسش از امكان امر ديني به قلم بيژن عبدالكريمي است ما رويكرد او در اين اثر را مورد نقد و بررسي قرار داده ايم. بيژن عبدالكريمي يكي از پيشروترين و پركارترين فيلسوفان معاصر ايراني است كه تلاش كرده ­است ژانري خلق كند كه هم در حوزه آكادميك با مخاطبان خويش به گفت­وگو نشيند و هم در حوزه عمومي حضور يابد و هم در مجموع بتواند بنيان­هاي فلسفي و چارچوب­هاي نظري انحطاط تمدني ايران را مورد نقادي جدي قرار دهد تا از قِبل آن بتوان راهكارهايي عملي براي برون­رفت از وضعيت كنوني را بازآفريد. البته نادرست خواهد بود اگر پروژه عبدالكريمي را تنها محدود به ايران يا جهان اسلام بدانيم، زيرا يكي از وجوه غالب در تفكر او «انسان معاصر» است و بسياري از بحث­ها و ايده­هاي وي در طي اين سال­ها معطوف به «وجه جهاني» انسان روزگار كنوني است. غفلت از اين وجوه نوعي جفا در فهم پروژه­ اصلي اوست. اما نخستين پرسشي را كه بايد مطرح نمود اين پرسش به ظاهر بديهي است: پروژه فكري عبدالكريمي چيست؟