اثر آلودگي نفتي خاك و نانولوله‌هاي كربني بر ويژگي‌هاي رشدي گياه ذرت

محيط زيست سالم بر بهبود كيفيت زندگي و رفاه جامعه بشري تأثير بسزايي دارد. در دهه‌هاي اخير استفاده از سوخت‌هاي فسيلي به قدري افزايش يافته كه آلودگي‌هاي زيست‌محيطي و خاك را باعث شده است. خاك‌هاي آلوده به تركيبات نفتي، براي كاربرد‌هاي كشاورزي، مسكوني و تفريحي مناسب نبوده و باعث خسارت‌هاي اقتصادي، اكولوژيكي و كشاورزي مي‌شود. براي مقابله با اين چالش، استفاده از افزودني‌هايي مانند نانولوله‌هاي كربني به خاك گسترش يافته ولي كاربرد اين عناصر نگراني‌هايي را درباره خطرشان بر فرايندها و سيستم‌هاي زيستي مانند اثرگذاري بر فيزيولوژي و رشد‌و‌نمو گياهان به همراه دارد كه مطالعات چنداني روي اين موضوع نشده است. به‌منظور بررسي اثر متقابل آلودگي نفتي خاك و نانولوله‌هاي كربني بر برخي ويژگي‌هاي گياه نظير جرم مرطوب، جرم خشك و طول گياه، در ابتدا بذر و نشا ذرت به‌طور جداگانه با سطوح 0، 10، 20 و 40 ميلي‌گرم بر ليتر نانولوله‌هاي كربني تيمار و درون گلدان‌هاي حاوي خاك با سه سطح آلودگي نفتي 2/43، 2/76 و 4/16 درصد با سه تكرار كشت شدند و از طرح آماري كاملاً تصادفي در قالب آزمايش‌هاي فاكتوريل استفاده شد. جرم مرطوب، جرم خشك و طول اندام هوايي و ريشه گياهان مشخص شد. نتايج نشان داد كه آلودگي نفتي بر ويژگي‌هاي رشدي مذكور تأثير منفي گذاشته است، همچنين مشاهده شد كه اعمال تيمار نانولوله‌هاي كربني به گياه ذرت (چه به بذر و چه به نشا) بسته به غلظت اين مواد، مي‌تواند بر پارامترهاي رشد گياه اثرات متفاوتي داشته باشد.