بررسي تأثير برنامه هاي تلويزيوني كارآفريني بر قصد كارآفرينانه با ميانجيگري حمايت خانواده

در اقتصاد پوياي جهان امروز، رويكردهاي سنتي كسب و كار ديگر پاسخگوي نيازهاي رشد و بقا و رقابت در بازار نيستند و كارآفريني به مثابۀ يك ضرورت، پيش روي خانواده­‌ها، نهادها و افراد قرار مي­گيرد و يكي از دغدغه‌هاي اساسي، ايجاد اشتغال مولد براي جوانان كشورمان است. از اين رو بايد با برنامه‌ريزي، امكانات لازم براي كارآفريني آنان فراهم شود. فضاي مطلوب درون خانواده و همراهي رسانه­‌ها به ويژه تلويزيون اين امكان را به جوانان مي‌دهد تا با گسست از عادتها و باورهاي ناقص خود در پي تغيير انديشه و عملكرد خود در روند كارآفريني باشند. با توجه به فراگيري تلويزيون پس از خانواده و نهادهاي حكومتي، اين رسانه مي‌تواند در تحقق بخشيدن به اين رسالت خطير نقشي انكارناپذير داشته باشد. اين مقاله، با رويكرد كمّي به بررسي تأثير برنامه­‌هاي تلويزيوني كارآفريني بر قصد كارآفرينانه با ميانجيگري حمايت خانواده پرداخته است. داده­‌ها با استفاده از پرسشنامه و با رويكرد خوشه اي از چهار منطقه شهر تهران و از ميان 346 نفراز افراد ساكن گردآوري شده است. تحليل داده‌­ها با رويكرد مدل‌­يابي معادلات ساختاري و با نرم­‌افزار ليزرل انجام يافته است. يافته‌­هاي تحقيق بيانگر آن است كه محتواي كارآفريني برنامه تلويزيوني از طريق نگرش فردي، حمايت خانواده، هنجارهاي ذهني و كنترل رفتاري ادراك شده، قصد كارآفرينانه را به طور مستقيم تحت تأثير قرار مي دهد. همچنين تأثير محتواي اجتماعي برنامه تلويزيوني به طور ميانجيگري شده و از طريق نگرش فردي، حمايت خانواده، هنجارهاي ذهني و كنترل رفتاري ادراك شده بر قصد كارآفرينانه، مورد تاييد قرار گرفته است.

اين مقاله فاقد چكيده انگليسي است