نيازسنجي از نيازهاي فراغتي دانش آموزان دختر و پسر عضو سازمان دانش آموزي شهر تهران

سنجش نيازهاي فراغتي، گامي اساسي درجهت برنامه‌­ريزي توسعۀ آموزشي و تربيتي به‌­شمار مي­‌آيد. نيازهاي آموزشي يكي از دروندادهاي نظام آموزشي است كه مبناي اساسي طرح‌­ريزي، اجرا و ارزيابي نظامها قرار مي‌­گيرد. پژوهش پيش­روي، به روش پيمايشي و با حجم نمونه برابر با 400 دانش آموز عضو سازمان دانش آموزي، 200دختر(فرزانگان) و200پسر(پيشتازان)، انجام شده است كه در سال تحصيلي 93-1392 مشغول به تحصيل در مقاطع ابتدايي(چهارم وپنجم)، راهنمايي و دبيرستان بودند. يافته­‌ها نشان مي­‌دهند كه دانش آموزان در سطوح مختلف تحصيلي، نيازي مبرم به فعاليتهاي فراغتي دارند. مهم‌­ترين نيازهاي فراغتي دانش آموزان عضو سازمان دانش­‌آموزي، به­‌ترتيب اولويت، شامل نياز به گردشگري، نياز به برگزاري جشن و مراسم، نياز به فعاليتهاي مشاركتي، فعاليتهاي ورزشي، فعاليتهاي فرهنگي، فعاليتهاي مذهبي و فعاليتهاي هنري است. فاصله وضع موجود و مطلوب، درمورد تمام نيازهاي فراغتي، مقاديري منفي داشته و دانش آموزان مطالباتي بيش از وضع موجود دارند. همچنين رابطۀ ميان پايگاه اجتماعي- اقتصادي دانش آموزان و نيازهاي فراغتي آنان معنادار است و دانش آموزان محروم به فعاليتهاي گردشگري، ورزشي، مشاركتي، فرهنگي و شركت در مراسم و جشنها و مراسم مذهبي بيش از دانش آموزان با پايگاه اجتماعي بالا و متوسط نياز دارند. يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي­دهد كه احساس نياز پسران به اغلب فعاليتهاي فراغتي مانند گردشگري، فعاليتهاي ورزشي و برگزاري گردهمايي، جشنها و مراسم بيش از دختران بوده و احساس نياز دختران به فعاليتهاي هنري بيش از پسران بوده است. از پيشنهادهاي پژوهش تاكيد بر اهميت فعاليتهاي فوق‌­برنامه براي دانش‌آموزان در نظام آموزش وپرورش، انجام دادن يك نيازسنجي جامع و كامل براي ايجاد يك استراتژي كلان و مشخص درسطح كشور، تربيت مربيان آموزش‌­ديده و به­‌كارگيري مربيان توانمند، فراهم‌­كردن فرصتهاي برابر براي استفاده مناسب از اوقات فراغت، رفع آسيبهاي برنامه اوقات فراغت دانش‌آموزان در بي توجهي به طبقات و مناطق محروم و حمايت مالي از آنها، رفع بي­توجهي به تفاوتهاي جنسيتي دختران و پسران در برنامه‌­ريزيهاي مربوط به اوقات فراغت، توجه به برگزاري اردوهاي گردشگري، توسعه و ارتقاي مهارتهاي ورزشي و سواد حركتي، تدوين برنامه­‌هاي تشويقي كتابخواني، تشويق به فعاليتهاي هنري و ايجاد باشگاههاي متنوع هنري، تشكيل باشگاهها و انجمنهاي كارآفريني و حرفه­‌آموزي، افزايش مشاركتهاي اجتماعي، تمركز بر فعاليتهاي گروهي اخلاق-‌محور و پرورش و رشد ايده­‌هاي معنوي و اخلاقي دانش آموزان است.

اين مقاله فاقد چكيده انگليسي است